Allt heldur áfram að ganga vel hérna í Vero. Stelpurnar byrjaðar í skólanum og litla prinsessan bara hress. Hún Iðunn Hrefna fékk í dag sent í pósti vegabréfið sem við sóttum um fyrir hana í síðustu viku og sætara vegabréf hef ég nú sjaldan séð. Núna er s.s bandaríski ríkisborgarinn minn tilbúinn til að heimsækja Ísland með okkur í október þegar við förum heim að ferma og skíra. Það verða eflaust viðbrigði fyrir Iðunni að þurfa að vera kappklædd þegar hún kemur heim en hún hefur aldrei farið í síðbuxur og hvað þá úlpu eða galla.
Núna stendur Hurricane Season sem hæst og allir krossa puttana og vona að við sleppum við stóran storm þetta árið. Eins og margir vita þá gekk hitabeltisstormurinn Isaac yfir núna í vikunni og fór betur en á horfðist. Fyrst um sinn var útlit fyrir það að Isaac færi beint yfir Flórida og var því fólk með nokkurn viðbúnað. Við t.d fórum í Walmart þar sem hillur voru tómlegar og allt vatn og dósamatur búið. Við erum ekki ennþá búin að koma okkur upp hurricane kitti eins og mælt er með að maður geri þannig að við vorum sennilega bara heppin að stormurinn varð ekki verri. Hurricane kitt á að innihalda t.d vökva, mat, rafhlöðu útvarp, vasaljós og svo áttu að geta hent þessu í bílinn þegar þú þarft að flýja því fólk er oft fast í bílum sínum. Í þetta skiptið var sem betur fer ekki þörf fyrir svona kitt þannig að við sluppum :)
Það byrjaði að rigna á föstudaginn og rigndi stanslaust þar til á þriðjudag. Sundlaugin okkar fylltist strax á föstudaginn þannig að garðurinn okkar var á floti alla helgina en það barst ekkert inn þannig að það var allt í lagi. Þar sem Isaac hafði breytt um farveg fór hann ekki hérna yfir hjá okkur þannig að við vorum ekkert stressuð. Stelpurnar fóru í skólann á mánudaginn og ég bjó mig undir að vera bara heima í rólegheitunum og bíða eftir því að hætti að rigna. Um hádegið hinsvegar komu tilkynningar í fjölmiðlum um að skýstrókar væru að myndast víðsvegar um sýsluna og var fólk hvatt til að vera inni hjá sér í gluggalausu rými miðsvæðis í húsinu (í Flórída eru ekki til neinir kjallarar). Já eða að koma sér fyrir ofan i baðkari eða undir rúmi. Fljótlega var hringt úr skólunum en þar var e-ð sem heitir code-yellow í gangi þar sem börnunum var öllum smalað á örugg svæði þar til stróka-hættan liði hjá. Ég var auðvitað alveg að fríka út heima, aðallega út af áhyggjum af stelpunum, en líka af því ég kann ekkert að bregðast við svona veðri og svo er maður auðvitað búinn að sjá þónokkrar bíómyndir um skelfilega skýstróka sem leggja allt í rúst. Við Iðunn biðum af okkur ástandið uppi í rúmi og mikið var gott þegar viðvöruninni var aflétt. Okkar hverfi og hverfin hérna í kring sluppu alveg en strókur gekk yfir 3 hverfi hérna utar í bænum og uþb 50 hús skemmdust illa.
Núna er hinsvegar sól og sumarylur í Vero Beach og allt vatnið horfið af götunum sem fylltust í storminum. Við fjölskyldan erum farin að hlakka til að fá ömmuna og afann frá Akureyri í heimsókn í næstu viku en þau ætla að vera hjá okkur í tvær vikur.
 |
| Vegabréfið fína |
