Orðið frekar langt frá því ég bloggaði síðast. Málið er bara að það er varla frá neinu að segja. Stelpurnar fóru til Íslands í byrjun júní og ég var bara ein heima allan daginn að deyja úr leiðindum og saknaði þeirra alveg voðalega. Sem betur fer komu Hanna SIgga og mamma fyrir viku síðan þannig að dagarnir urðu mun skemmtilegri. Ég er þó orðin nærri ófær um að gera nokkurn skapaðan hlut (finnnst ég vera alveg gersamlega heft og bækluð) sökum of mikillar óléttu og ekki hjálpar til að það sé 40 stiga hiti hérna. Við erum bara í sundlauginni eða inni í loftkælingunni enda er ófrískum komum ráðlagt að halda sig inni í svona hita. Ég er mikið ánægð með að sjá fyrir endann á þessu loksins og vonandi verð ég búin að eiga i lok næstu viku.
Annars erum við búin að vera dugleg að reyna að láta tímann líða frá því mamma og Hanna Sigga komu. Við fórum í almenningsgarð hérna rétt hjá og fylgdumst með sækúnum spóka sig um í vatninu. Þvílíkt stórar og undalegar skepnur þar á ferð en þó voðalega krúttlegar. Við erum búin að versla helling (barnið nær aldrei að nota allt það sem búið er að kaupa), fara ítrekað ut að borða og svo forum við í bíó líka að sjá myndina Brave, sem er alger snilldarmynd btw.
Á 4. Júlí fórum við niður í bæ og fylgdumst með einni glæsilegustu flugeldasýningu sem ég hef séð. Við tókum að sjálfsögu með okkur stóla og létum fara vel um okkur á meðan við fylgdumst með sýningunni og hlustuðum á patriotic lög eins og America með Elvis Presley og Born in the USA með Springsteen flæða úr hátalarakerfinu. Kvöldið var hið skemtilegasta og ég held að mamma hafi haft voðalega gaman af því að upplifa þjóðhátíðardag Bandaríkjamanna beint í æð :)
Á leiðinni á flugeldasýningu
Glæsileg flugeldasýning sem stóð yfir i allavegna 20 mín
Prinsessan og amman
Við að njóta sýningarinnar
