Á mánudaginn síðasta fór ég í einn slíkan hjólatúr og endaði í vinnunni hans Daða til þess að taka bílinn. Ég skildi hjólið eftir fyrir utan húsið því Daði var voðalega upptekinn og nennti ekki að koma og taka hjólið inn fyrir mig. Uþb þremur klukkutímum seinna kom ég aftur til þess að ná í Daða en sá þá að hjólið var ekki lengur þar sem ég hafði sett það. Daði hafði ekki hreyft sig frá skrifstofunni þannig að það lá fyrir að hjólinu hafði verið stolið. Ég varð auðvitað alveg miður mín og að sjálfsögðu var best að kenna Daða um þetta því hann hafði ekki nennt að koma og taka hjólið inn fyrir mig. Ég sagði nú ekki beint að það væri honum að kenna en hann gat alveg lesið milli línanna og tók bara á sig sökina. Sennilega líka auðveldara heldur en að reyna að díla við ólétta konu í tilfinningalegu uppnámi :) Hann lofaði mér því að við færum strax daginn eftir og keyptum nýtt hjól handa mér þannig að þetta þyrfti ekki að vera svona leiðinlegt.
Daginn eftir fórum við svo eins og Daði hafði lofað og keyptum þetta líka glæsilega nýja hjól handa mér, miklu flottara en gamla hjólið og ég fór strax út að hjóla á því. Gamla hjólið mitt var svokallað fitness hjól með semi-mjóum dekkjum þannig að það var mjög gott að hjóla á því en alls ekki hjól ætlaði til neins kappaksturs. Nýja hjólið mitt er hinsvegar racer með ofurmjóum dekkjum, miklu léttara og fer miklu miklu hraðar en hitt. Það er þvi ekkert smá gaman að hjóla á nýja hjólinu því munurinn er mjög mikill þó svo auðvitað ég væri ennþá svekkt yfir því að hafa tapað gamla hjólinu.
Daði minn samviskusami hringdi svo á miðvikudaginn til löggunnar hérna í Vero Beach til þess að tilkynna hjólið stolið og löggan mætti í fullum herklæðum stuttu seinna og tók skýrslu. Ég taldi nú að það væri bara formsatriði að tilkynna þjófnaðinn og löggan hefði nú ekki mikinn tíma til þess að sinna því að leita að stolnum hjólum. Ég varð þess vegna alveg hlessa þegar við fengum símtal daginn eftir og vorum beðin að koma niður á löggustöð og bera kennsl á hjól sem hafði fundist og passaði við lýsinguna okkar. Það var nokkuð auglóst að um hjólið mitt var að ræða því það er límmiði á því frá Erninum í Reykjavík sem á stendur "Örninn Reykjavík" og þjófurinn átti víst e-ð erfitt með að útskýra af hverju þessi óframberanlegi límmiði var á hjólnu hans. Við Daði mættum svo niður á löggustöð og vorum leidd inná CSI-ganginn þar sem okkur voru sýndar nokkrar myndir af aumingja hjólinu mínu sem ljótur illa lyktandi kall hafði verið gripinn á niðri í bæ.
Við björguðum hjólinu og fórum með það beint út í garð heima þar sem ég smúlaði það hátt og lágt og þvoði með allskonar bakteríudrepandi sápum.
Núna standa sem sagt út í bílskúr hjá mér tvö glæsileg TREK reiðhjól og ég get bara valið hvort að dagurinn í dag sé rólegheita eða racer-a dagur :) alls ekki leiðinlegt.
Eftir þetta allt saman er ég aðdáandi löggunnar númer eitt og það má sko segja að þeir standi vel undir mottóinu "To protect and to serve".
Nýja hjólið alveg argandi flott
Gamla hjólið mitt komið heim úr prísundinni á leiðinni í bað úti í garði
Ég og nýja hjólið
