Vero í dag

Núna er Thanksgiving rétt handan við hornið og helling að gerast í samfélaginu út af því. Black Friday auglýsingarnar eru alveg að gera útaf við mann og ég er löngu búin að lofa sjálfri mér því að voga mér ekki út í eina einustu búð á Black Friday. Ég gersamlega þoli ekki að útúrfullar verslanir og það sem þeim fylgir. 

Á föstudaginn tók ég þátt í Thanksgiving skemmtun í skólanum hennar Hönnu Siggu en ég sá um að láta börnin föndra einstaklega spennandi skífu sem þau gátu notað til þess að tjá þakklæti sitt með. Þeim fannst þetta nú misspennandi krökkunum og vildu miklu frekar fara yfir á næstu stöðvar þar sem ma var verið að búa til kalkún úr Oreo kökum og kremi. Flestir kláruðu nú skífuna þó svo ég hafi þurft að draga ansi marga að landi og ég var eiginlega bara voðalega fegin (og kófsveitt) þegar þetta var búið. 

Fyrir 2 vikum héldum við uppá afmælið hennar Hönnu SIggu. Við vorum bara grand á því á buðum öllum bekknum i bíó á myndina Wreck-it-Ralph. Við fengum afnot af voða fínu afmælisherbergi í bíóinu þar sem Hanna Sigga tók á móti gestunum og bauð öllum uppá svaka fína Bratz afmælisköku. Með herberginu fylgdi svo starfsmaður bíósins sem sá um að stjórna leikjum með börnunum og bera í þau popp og kók þar til myndin byrjaði. Ég verð að segja að þetta var eins þægilegt fyrir okkur Daða eins og það gat verið og Hanna Sigga var yfirsig sæl með daginn. Já og myndin líka alveg sérlega skemmtileg :)

Núna er high-season að byrja hérna í Vero Beach og allt að fyllast af hinum svokölluðu farfuglum (snowbirds eins og þau eru kölluð hérna í Flórida). Það er ríkt fólk úr norðurfylkjum Bandaríkjanna sem eyða vetrinum hérna í góða veðrinu í Flórida.  Mikið af þessu fólki er komið vel á ellilífeyrisaldurinn en sér samt ekki ástæðu til þess að hætta að keyra fínu Bensana sína þannig að umferðin er að verða algert hell. Um daginn sat ég og fylgdist með því þegar gríðalega gömul hjón tóku nærri því 15 mínútur að koma sér út úr bílnum sínum (geðveikum Bens btw) og ganga eftir bílaplaninu og inn í nærliggjandi verslun.  Þau og svo margir aðrir hérna bera það ekki með sér að geta svo mikið sem klætt sig sjálf hvað þá keyrt bifreið á fjölförunum götum. Ég er allavegna mjög fegin að Birna Luna er ekki komin með bílpróf ennþá.

Að endingu finnst mér ekki leiðinlegt að segja frá því að við fjölskyldan ætlum að eyða jólunum á Bahama eyjum. Við erum búin að bóka flug út og gistingu á svakalega fínu resorti þar mér sýnist við geta gert allt milli himins og jarðar. Þó svo það verðir erfitt að fara ekkert heim til Íslands um jólin þá held ég að þetta eigi eftir að vera æðislegt og vel eftirminnilegt og ég hlakka ótrúlega mikið til.

Hanna Sigga sæta á afmælisdaginn sinn

Prinsessan blæs á kertin á fínu kökunni

Agalega sæt

Fallega stelpan mín í fallegu fötunum sem amma prjónaði

Hanna Sigga týnir sítrónur af trénu okkar í garðinum

Hanna Sigga býr sér til Latabæjar smúðí og Iðunn fylgist vel með

Iðunn yndislega með lubbann sinn

Halloween

       Jæja Halloween búið og við skemmtum okkur konunglega. Ég elska halloween, alveg ótrúlega skemmtileg hátíð.

Við fórum í veislu til vinafólks okkar um síðustu helgi þar sem boðið var uppá allskonar ljúffengan og "scary" mat eins og deviled eggs, eyeball mozzarella og spooky cheese. Eitt það flottasta var þurr ís sem settur var ofan í krús með vatni í og þá flæddi agalega scary þoka um allt borðið. Hanna Sigga var sérlega hrifin af því. Í veislunni fengu allir sem vildu að skera grasker og Hanna Sigga nýtti sér auðvitað það tækifæri. Hún skar út þessa líka fallegu graskers stelpu sem mátti sko eki vera hið minsta scary því hún Hanna Sigga mín er ekkert sérlega hrifin af neinu þannig. Hennar grasker var örugglega hamingjusamasti Jack-O af öllum þessa Halloween hátíð :)

       Á Halloween-daginn sjálfan mætti ég upp í skóla til þess að hjálpa til við halloween hátíð bekkjarins hennar Hönnu Siggu. Maður er auðvitað ekta soccer mamma og þannig gera þær :) Við vorum 5 mömmurnar sem héldum uppi skemmtun fyrir krakkana í 2 klukkutíma. Við vorum t.d með halloween-bingó, allskonar sniðugar tilraunir og kökuföndur, þar sem þau bjuggu til nornahatt úr köku, súkkulaði og kremi. Þetta var alveg svakalega gaman og krakkarnir voðalega ánægðir. 

Um kvöldið fórum við Hanna Sigga svo i búningana okkar og fórum út að Trick-Or-Treat-a hérna í nágrenninu. Við búum í agalega fínu hverfi þar sem er mikið af eldra fólki sem var voðalega ánægt að sjá Hönnu Siggu sætu í kisubúningnum sínum. Hún var þvi enga stund að stútfylla dúnkinn hennar af nammi og við þurftum meira að segja að fara heim að tæma því hún vildi alls ekki hætta þó svo dósin væri orðin full. Það fyndna er samt að ég held að hún hafi borðað svona sirka 5 bita af öllu namminu og ég hef ekki hugmynd um það hvað ég á að gera við þetta allt. Kannski ég bara neyðist til þess að hjálpa henni með þetta :)

Daði tilbúinn í bjórinn

Voða sætar, Birna augljoslega sérstaklega spennt yfir þessu

Iðunn var alls ekki neitt hrifin af búningnum sínum,
held hún hafi enst í honum í 15 mín

Uþb 5 mín áður en hún fór að hárenja

Hanna Sigga og hamingjusama graskerið

Vð Hanna Sigga skárum líka pumkin heima

Voðalega einbeitt

Sko hvað við vorum duglegar, smá kisuþema í gangi,
Hanna Sigga fékk að velja hvaða myndir við skárum út :)

Verið að fara út að trick-or-treata

og svo er bara að borða :)

Halloween, haust og heimþrá

       Þá erum við búin að fara heim til Íslands að ferma og skíra. Fríið allt var alveg frábært og það var gríðarlega erfitt að segja bless við alla og fara aftur hingað út. Ljósi punkturinn í þessu öllu er þó að núna er að koma vetur hérna í Vero Beach og veðrið að verða þolanlegt. Ég gæti e.t.v farið út að labba með Iðunni áður en langt um líður.

Fyndið hvað við erum öll ánægð með að hitinn fari lækkandi og veturinn sé að koma. Mér hefði aldrei dottið til hugar hversu mikið ógeð ég gæti haft á sólinni og góða veðrinu :)

       Fermingin/skírnin gekk bara vel eins og svo sem við var að búast. Birna var stórglæsileg í fína kjólnum sínum og hárgreiðslan hennar Ellýar toppaði alveg lookið. Eva systir sá um að skipuleggja veisluna og útbjó nærri allar veitingarnar (með smá hjálp frá mér, mömmu og Unni) og veislan gekk alveg einstaklega vel. Ég veit ekki hversu oft hún Eva hefur reddað málunum fyrir mig og ég á svo sannarlega bestu systir í heimi. 

Við vorum að mestu heima á Höfn en fórum líka yfir helgi út á Foss. Ég hitti fullt af frábæru fólki og sakna þeirra strax, skil stundum ekki af hverju maður býr bara ekki á Hornafirði.

       Núna erum við hinsvegar að heima á Almiranta Ln allar mæðgurnar að bíða af okkur fellibylinn Sandy. Skólarnir eru lokaðir í dag  út af veðrinu sem er þó alls ekki svo slæmt, Ísak var mun verri þegar hann gekk hérna yfir í haust. Birna Luna er ekkert hrædd við veðrið og er bara á leiðinni í mollið með vinkonu sinni. Hanna Sigga er voðalega leið yfir því að skólanum hafi verið aflýst í dag því í dag átti að vera Halloween hátíð í skólanum sem er búið að vera að skipuleggja í margar vikur. Við vonum bara að hátíðin verði haldin fljótlega svo Hanna Sigga fái að klæðast fína kisubúningnum sínum.

       Á næstunni er svo á dagskránni hjá okkur ýmislegt skemmtilegt. Daði og Birna Luna eru á leiðinni á tónleika með hljómsveitinni Rascal Flatts (mjög vinsæl country hljómsveit ef þú ert að velta því fyrir þér). Ýmiskonar halloween partý eru líka á dagskrá og svo er það auðvitað að halda uppá afmæli Hönnu Siggu um næstu helgi. Það er sem sagt nóg að gera hjá okkur og það ætti að hjálpa okkur í heimþránni sem kom með okkur frá Íslandi :'(

 

Þessi var tekin til að sýna bekknum hennar HönnuSiggu

þessi líka

Birna fór með mig og Evu á hestbak

Stormur í Vero

Allt heldur áfram að ganga vel hérna í Vero. Stelpurnar byrjaðar í skólanum og litla prinsessan bara hress. Hún Iðunn Hrefna fékk í dag sent í pósti vegabréfið sem við sóttum um fyrir hana í síðustu viku og sætara vegabréf hef ég nú sjaldan séð. Núna er s.s bandaríski ríkisborgarinn minn tilbúinn til að heimsækja Ísland með okkur í október þegar við förum heim að ferma og skíra. Það verða eflaust viðbrigði fyrir Iðunni að þurfa að vera kappklædd þegar hún kemur heim en hún hefur aldrei farið í síðbuxur og hvað þá úlpu eða galla. 

       Núna stendur Hurricane Season sem hæst og allir krossa puttana og vona að við sleppum við stóran storm þetta árið. Eins og margir vita þá gekk hitabeltisstormurinn Isaac yfir núna í vikunni og fór betur en á horfðist. Fyrst um sinn var útlit fyrir það að Isaac færi beint yfir Flórida og var því fólk með nokkurn viðbúnað. Við t.d fórum í Walmart þar sem hillur voru tómlegar og allt vatn og dósamatur búið. Við erum ekki ennþá búin að koma okkur upp hurricane kitti eins og mælt er með að maður geri þannig að við vorum sennilega bara heppin að stormurinn varð ekki verri. Hurricane kitt á að innihalda t.d vökva, mat, rafhlöðu útvarp, vasaljós og svo áttu að geta hent þessu í bílinn þegar þú þarft að flýja því fólk er oft fast í bílum sínum.  Í þetta skiptið var sem betur fer ekki þörf fyrir svona kitt þannig að við sluppum :) 

       Það byrjaði að rigna á föstudaginn og rigndi stanslaust þar til á þriðjudag. Sundlaugin okkar fylltist strax á föstudaginn þannig að garðurinn okkar var á floti alla helgina en það barst ekkert inn þannig að það var allt í lagi. Þar sem Isaac hafði breytt um farveg fór hann ekki hérna yfir hjá okkur þannig að við vorum ekkert stressuð. Stelpurnar fóru í skólann á mánudaginn og ég bjó mig undir að vera bara heima í rólegheitunum og bíða eftir því að hætti að rigna. Um hádegið hinsvegar komu tilkynningar í fjölmiðlum um að skýstrókar væru að myndast víðsvegar um sýsluna og var fólk hvatt til að vera inni hjá sér í gluggalausu rými miðsvæðis í húsinu (í Flórída eru ekki til neinir kjallarar). Já eða að koma sér fyrir ofan i baðkari eða undir rúmi. Fljótlega var hringt úr skólunum en þar var e-ð sem heitir code-yellow í gangi þar sem börnunum var öllum smalað á örugg svæði þar til stróka-hættan liði hjá. Ég var auðvitað alveg að fríka út heima, aðallega út af áhyggjum af stelpunum, en líka af því ég kann ekkert að bregðast við svona veðri og svo er maður auðvitað búinn að sjá þónokkrar bíómyndir um skelfilega skýstróka sem leggja allt í rúst.  Við Iðunn biðum af okkur ástandið uppi í rúmi og mikið var gott þegar viðvöruninni var aflétt. Okkar hverfi og hverfin hérna í kring sluppu alveg en strókur gekk yfir 3 hverfi hérna utar í bænum og uþb 50 hús skemmdust illa. 

Núna er hinsvegar sól og sumarylur í Vero Beach og allt vatnið horfið af götunum sem fylltust í storminum. Við fjölskyldan erum farin að hlakka til að fá ömmuna og afann frá Akureyri í heimsókn í næstu viku en þau ætla að vera hjá okkur í tvær vikur. 

Vegabréfið fína

Allt að gerast

Ég held ég verið annaðhvort að fara að slútta þessu bloggi eða reyna að skrifa örlítið oftar.

Ætla að byrja á því að reyna að skrifa oftar!

Eins og flestir sem þetta lesa vita þá fæddist nýr fjölskyldumeðlimur í síðasta mánuði, hinn 17 júlí nánar tiltekið. Hún Iðunn Hrefna dafnar vel og allt gengur bara eins og best væri á kosið. 

Litla prinsessan var 4050 gr og 56 cm og þótti vel stór á spítalanum í Melbourne þar sem hún fæddist. Núna mánuði seinna er hún orðin 5 kg og er farin að passa í föt sem ætluð eru 3 mánaða. Hún fæddist með svaaaakalega mikið hár og bandaríkjamönnunum finnst hún líta út fyrir að vera mun eldri en 1 mánaða. Ég segi þeim ítrekað að hún hefði ekki þótt neitt voðalega stór á Íslandi þar sem börn fæðast mjög stór  :)

       Ég er alveg að verða búin að jafna mig eftir fæðinguna svei mér þá fyrir utan hvað ég á eftir að ná af mér allnokkrum aukakílóum sem bættust á mig á þessum 9 mánuðum :/  Liggur svo sem ekkert á en dí hvað er leiðinlegt að búa í Flórida þar sem ekkert er hægt að nota nema ermalust og stutt og létt,,,, ekki hægt að klæða af sér þessi aukakíló neitt :)  

       En já taladi um Flórída, veðrið hérna ÓMG, get bara ekki sagt annað. Þessir sumarmánuðir eru búinir að vera brútal og ég segi það hér með að ég kem ekki til með að verja fleiri sumrum hérna sama hversu lengi ég bý hérna. Ekki bætir það heldur úr skák að vera ólétt eða með barn á brjósti því manni er víst ennþá meira heitt þegar þannig stendur á. Núna er einn mánuður eftir af óþægilegum hita en eftir september fer þetta víst að skána. Ég get ekki komið því í orð hvað ég hlakka mikið til!!

       Sumarið hefur liðið alveg voðalega hratt og Hanna Sigga var að byrja í skólanum í gær. Ég er mjög ánægð með að hún fari aftur að hafa samskipti við krakka því hún hefur voðalega lítið hitt vini sína í allt sumar út af öllu sem gengið hefur á hérna á heimilinu. Þetta er samt svolítið erfitt því það er stokkað upp í bekkina á hverju ári þannig að bæði fær hún nýjan kennara og alveg nýjan bekk. Vonandi verður hún bara fljót að venjast aftur. Birna byrjar svo í næstu viku og það verður líka gott fyrir hana að komast aftur í skólann. Birna er að fara í 9.bekk en það þýðir að hún er að fara í high school. Það er voðalega spennandi og ýmsar breytingar sem því fylgja. Ein sú allra besta að Birnu mati er að hún þarf ekki lengur að vera í skólabúningnum sem hún þurfti að vera í í 8.bekk. Núna er bara dress code og þó svo hann sé mjög strangur (eingöngu skyrtur og kjólar með krögum, engin logo og bara einlitað svo e-ð sé nefnt) þá er hann hátíð miðað við búningana. 

Sem sagt, spennandi sumar á enda og spennandi haust og vetur að taka við :)

Birna mín dugleg stóra systir

Hanna Sigga kát að koma úr skólanum

Sætu systurnar

Sumar í Vero Beach

       Orðið frekar langt frá því ég bloggaði síðast. Málið er bara að það er varla frá neinu að segja. Stelpurnar fóru til Íslands í byrjun júní og ég var bara ein heima allan daginn að deyja úr leiðindum og saknaði þeirra alveg voðalega. Sem betur fer komu Hanna SIgga og mamma fyrir viku síðan þannig að dagarnir urðu mun skemmtilegri. Ég er þó orðin nærri ófær um að gera nokkurn skapaðan hlut (finnnst ég vera alveg gersamlega heft og bækluð) sökum of mikillar óléttu og ekki hjálpar til að það sé 40 stiga hiti hérna. Við erum bara í sundlauginni eða inni í loftkælingunni enda er ófrískum komum ráðlagt að halda sig inni í svona hita. Ég er mikið ánægð með að sjá fyrir endann á þessu loksins og vonandi verð ég búin að eiga i lok næstu viku. 

       Annars erum við búin að vera dugleg að reyna að láta tímann líða frá því mamma og Hanna Sigga komu. Við fórum í almenningsgarð hérna rétt hjá og fylgdumst með sækúnum spóka sig um í vatninu. Þvílíkt stórar og undalegar skepnur þar á ferð en þó voðalega krúttlegar.  Við erum búin að versla helling (barnið nær aldrei að nota allt það sem búið er að kaupa), fara ítrekað ut að borða og svo forum við í bíó líka að sjá myndina Brave, sem er alger snilldarmynd btw.

Á 4. Júlí fórum við niður í bæ og fylgdumst með einni glæsilegustu flugeldasýningu sem ég hef séð. Við tókum að sjálfsögu með okkur stóla og létum fara vel um okkur á meðan við fylgdumst með sýningunni og hlustuðum á patriotic lög eins og America með Elvis Presley og Born in the USA með Springsteen flæða úr hátalarakerfinu. Kvöldið var hið skemtilegasta og ég held að mamma hafi haft voðalega gaman af því að upplifa þjóðhátíðardag Bandaríkjamanna beint í æð :)

 Á leiðinni á flugeldasýningu

 Glæsileg flugeldasýning sem stóð yfir i allavegna 20 mín

 Prinsessan og amman

Við að njóta sýningarinnar

Maí í Florida

Við í Vero Beach erum að hafa það voðalega gott hérna í eilífu blíðunni. Alltaf nóg að gera hjá öllum og aldrei svo sem tækifæri til að láta sér leiðast. Birna Luna og bekkurinn hennar í skólanum sýndu um daginn leikritið Rómeo og Júlía og við Daði létum okkur auðvitað ekki vanta. Birna lék hvorki meira né minna en Júlíu sjálfa og þuldi upp gríðarlega óskiljanlegan texta Shakespeares án nokkura vandræða. Hún stóð sig alveg eins og snillingur og gerði foreldra sína afskaplega stolta :)  Hanna Sigga er farin að redda sér ansi vel á enskunni og er það mikill léttir fyrir okkur að vita að hún er ekki jafn einangruð og hún hefur verið.  Á morgun ætlar hún að halda kynningu fyrir bekkinn sinn þar sem hún sýnir þeim fiðrildi sem hún (með smá hjálp frá mömmu sinn) bjó til úr endurunnu heimilisrusli. Við notuðum rör, umbúðir utan af eldhúsrúllum, fréttablöð og fleira í þeim dúr. Úr þessu öllu bjó daman sem sagt til þetta líka glæsilega og litríka fiðrildi sem hún á að syna bekknum á morgun.

Við fórum loksins í Legoland um síðustu helgi en við erum búin að vera á leiðinni þangað frekar lengi. Dagurinn var alger snilld en ég sjálf hef aldrei komið í Legoland en alltaf elskað Lego þannig að ég sennilega skemmti mér ekki síður en stelpurnar þó svo ég hafi ekki mátt fara í nein spennandi tæki (ekki tekið út með sældinni að vera óléttur ): )

Í gær vaknaði fólkið í Vero beach upp við einstaklega vondan draum þegar hákarl réðst á kona á einni af aðal ströndunum í bænum. Vinnan hans Daða er án gríns steinsnar frá þessari strönd og höfum við margsinnis komið þarna. Þessi strönd liggur líka í beinu framhaldi af okkar strönd (ströndinni hérna við hverfið okkar) þannig að það er alllllllllltof stutt í þetta, uþb 3 km. Konu greyið er á spítala og lifir þetta af en vantar stórt stykki úr lærinu á henni. Ég svei mér veit ekki hvort ég fari nokkuð niður á strönd á næstunni. Allavegna fer enginn úr minni fjölskyldu í sjóinn alveg í bráð. Skellti inn link á eina af fréttasíðunum Shark bites woman in Vero Beach

Tómatsósusagan:

Um daginn kom sundlaugaumsjónamaðurinn hingað eins og svo oft áður nema i þetta skiptið þá setti hann e-ð efni í sundlaugina sem aðeins þarf að setja í á hálfs árs fresti. Við máttum nota laugina stax daginn eftir og Hanna Sigga auðvitað nýtti sér það. Þegar hún var komin uppúr tók ég eftir því að ljíósa hárið hennar var orðið vel grænt!! Ég vissi að það væri hætta á því að hárið á fólki með mjög ljóst hár sem mikið fer í sund fengi græna slikju og hef stundum séð það lítillega á hárinu á henni, en aldrei að þessu marki. Efnið sem sett var í sundlaugina hefur greinilega heft þessi áhrif og núna stóð Hanna Sigga fyrir framan mig vælandi því hún vildi auðvitað ekki að fallega hárið á henni væri grænt. Ég fór að sjálfsögðu stax og googlaði vandamálið og fékk upp fullt af niðurstöðum. Allskonar sjampó og dót sem ætti að kaupa og nota til að losna við þetta en þar sem Hanna SIgga notar ekki sjampó þá vildi ég forðast það. En lausnin sem ég rakst á oftar en einusinni var hinsvegar að setja tómatsósu í hárið á henni í 2 mín og þvo úr. Tja,,, ég átti venjulega Heinz inni í skáp og sá svo sem ekkert til fyrirstöðu að prufa það. Hanna Sigga hélt að ég væri alveg orðin rugluð og leyst ekkert á en þorði ekki að mótmæla. Mér leið nú frekar bjánalega þegar ég var að maka sósunni í hárið á henni og það læddist nú alveg að mér að ég hefði látið gabbast út í e-ð bull. Þegar við hinsvegar skoluðum herlegheitin úr 2 mín seinna átti ég ekki til orð því hárið á henni var algerlega laust við græna litinn og þar fyrir utan var það alveg sérlega fallega ljóst. Ég hef sjaldan vitað neinar hárvörur sem hafa skilað jafn mkilum sýnilegum árangri og ég hef alveg prufað nokkar þeirra :) 

Hanna sigga og fallega fiðrildið sem hún bjó til

Við innganginn í Legoland

Alveg hægt að hafa það næs í lauginni

Sæti tómatsósuhausinn

og ein óléttumynd í lokin

Stóra reiðhjóla málið

Ég hef verið voðalega dugleg að fara út að hjóla hérna í Vero Beach síðan ég flutti. Ég fer nærri á hverjum degi allt upp í 25 km enda engir hólar eða hæðir og sjávarvindarnir bara hressandi. Hjólið mitt sem ég keypti mér í fyrravor hefur þess vegna komið að góðum notum og ég held bara að fátt sem ég hef keypt í gegnum árin hafi ég verið jafn ánægð með og þetta hjól.

Á mánudaginn síðasta fór ég í einn slíkan hjólatúr og endaði í vinnunni hans Daða til þess að taka bílinn. Ég skildi hjólið eftir fyrir utan húsið því Daði var voðalega upptekinn og nennti ekki að koma og taka hjólið inn fyrir mig. Uþb þremur klukkutímum seinna kom ég aftur til þess að ná í Daða en sá þá að hjólið var ekki lengur þar sem ég hafði sett það. Daði hafði ekki hreyft sig frá skrifstofunni þannig að það lá fyrir að hjólinu hafði verið stolið. Ég varð auðvitað alveg miður mín og að sjálfsögðu var best að kenna Daða um þetta því hann hafði ekki nennt að koma og taka hjólið inn fyrir mig. Ég sagði nú ekki beint að það væri honum að kenna en hann gat alveg lesið milli línanna og tók bara á sig sökina. Sennilega líka auðveldara heldur en að reyna að díla við ólétta konu í tilfinningalegu uppnámi :) Hann lofaði mér því að við færum strax daginn eftir og keyptum nýtt hjól handa mér þannig að þetta þyrfti ekki að vera svona leiðinlegt.

Daginn eftir fórum við svo eins og Daði hafði lofað og keyptum þetta líka glæsilega nýja hjól handa mér, miklu flottara en gamla hjólið og ég fór strax út að hjóla á því. Gamla hjólið mitt var svokallað fitness hjól með semi-mjóum dekkjum þannig að það var mjög gott að hjóla á því en alls ekki hjól ætlaði til neins kappaksturs. Nýja hjólið mitt er hinsvegar racer með ofurmjóum dekkjum, miklu léttara og fer miklu miklu hraðar en hitt. Það er þvi ekkert smá gaman að hjóla á nýja hjólinu því munurinn er mjög mikill þó svo auðvitað ég væri ennþá svekkt yfir því að hafa tapað gamla hjólinu.

Daði minn samviskusami hringdi svo á miðvikudaginn til löggunnar hérna í Vero Beach til þess að tilkynna hjólið stolið og löggan mætti í fullum herklæðum stuttu seinna og tók skýrslu. Ég taldi nú að það væri bara formsatriði að tilkynna þjófnaðinn og löggan hefði nú ekki mikinn tíma til þess að sinna því að leita að stolnum hjólum. Ég varð þess vegna alveg hlessa þegar við fengum símtal daginn eftir og vorum beðin að koma niður á löggustöð og bera kennsl á hjól sem hafði fundist og passaði við lýsinguna okkar. Það var nokkuð auglóst að um hjólið mitt var að ræða því það er límmiði á því frá Erninum í Reykjavík sem á stendur "Örninn Reykjavík" og þjófurinn átti víst e-ð erfitt með að útskýra af hverju þessi óframberanlegi límmiði var á hjólnu hans. Við Daði mættum svo niður á löggustöð og vorum leidd inná CSI-ganginn þar sem okkur voru sýndar nokkrar myndir af aumingja hjólinu mínu sem ljótur illa lyktandi kall hafði verið gripinn á niðri í bæ.

Við björguðum hjólinu og fórum með það beint út í garð heima þar sem ég smúlaði það hátt og lágt og þvoði með allskonar bakteríudrepandi sápum.

Núna standa sem sagt út í bílskúr hjá mér tvö glæsileg TREK reiðhjól og ég get bara valið hvort að dagurinn í dag sé rólegheita eða racer-a dagur :) alls ekki leiðinlegt.

Eftir þetta allt saman er ég aðdáandi löggunnar númer eitt og það má sko segja að þeir standi vel undir mottóinu "To protect and to serve".

Nýja hjólið alveg argandi flott

Gamla hjólið mitt komið heim úr prísundinni á leiðinni í bað úti í garði

Ég og nýja hjólið

Vor í Vero

Ég held að það sé farið að vora í Vero Beach. Hitinn er núna hættur að fara niður fyrir 25 gráður og oft finnst mér nóg um. Ég verð að viðurkenna að ég er farin að kvíða pínulítið sumrinu því þá eiga hitinn og rakinn víst að vera agaleg. Mér finnst nærri allt fólkið hérna vera fólk að norðan sem hefur flust hingað í sólina eða þá efnað eldra fólk að norðan sem eyðir vetrinum hérna niðurfrá (hinir svokölluðu snowbirds). Ég umgengst lítið af fólki hérna sem eru innfæddir flóridabúar og allir sem ég tala við eiga það sameiginlegt að fara og eyða sumrinu fyrir norðan því hitinn hérna er allt of mikill. Fólk bókstaflega hlær að okkur þegar það heyrir að við séum frá Íslandi og ætlum að eyða sumrinu hérna í Vero, eftir hlátrinum fylgir svo yfirleitt svona "Vúbbs" svipur eins og okkur sé voðaleg vorkunn. Við búum okkur bara undir það að lifa í sundlauginni og blasta AC-ið án afláts.

En að öðru. New York var gríðarlega hressandi og mikið gaman að eyða vikunni með stelpunum í þessari yndislegu borg. Daði auðvitað sást lítið eins og venjulega og eyddi mestum tímanum í vinnunni. Við löbbuðum af okkur fæturnar nokkrum sinnum en notuðum líka lestarnar mikið. Á óskalistanum hennar Birnu var að fara í vaxmyndasafn Madame Tussauds og ég vildi fara á Broadway sýningu en að öðru leiti var tíminn að mestu óskipulagður. Við fórum og skoðuðum 9/11 minningarreitinn þar sem framkvæmdir eru ennþá á fullu. Mér fannst staðurinn alveg magnaður og ótrúlega fallegar tjarnirnar sem gerðar hafa verið þar sem turnarnir stóðu. Við nýttum okkur ókeypist ferðir Staten Island ferjunnar og rúntuðum eina ferð til Staten Island og til baka. Það var líka verslað eitthvað "örlítið" og auðvitað borðað úti eins mikið og við mögulega gátum. Uppúr allri ferðinni stóð þó sýningin Lion King sem við fórum á á Broadway. Algerlega frábær upplifun fyrir alla fjölskylduna og ekki skrítið að ennþá sé verið að sýna þessa sýningu fyrir fullum sal 15 árum eftir frumsýninguna. Við flugum aftur heim til Flórida á laugardagskvöldinu og áttum sunnudaginn í yndislegu næði hérna heima á pallinum. Það er alveg merkilegt hvað maður er fljotur að venjast góða veðrinu því við vorum öll alveg agalega ánægð að komast heim i sólina og sundfötin.

Eftir NY hafa hlutirnir svo dottið í rútínuna aftur og tíminn bara líður og líður. Utan skólans mætir Hanna Sigga í ballettinn sinn og Birna í hestana og á leikæfingar. Ég hjóla og reyni að hlaupa eins og bumban leyfir og Daði minn bara vinnur og vinnur. Um helgar er svo öll fjölskyldan dugleg að gera e-ð skemmtilegt saman eða þá bara liggja í sólinni á ströndinni eða við sundlaugina. Á morgun ætlar Daði að fara með félögum sínum að veiða hérna úti á strönd en það er alveg voðalega vinsælt sport hérna. Ég efast ekki um að þeir eigi eftir að hafa með sér allavegna eitt kælibox fyrir bjór og kannski plastpoka fyrir fiskinn sem veiðist, þó svo það sé örugglega aukaatriði :)

Hanna Sigga sæta á hestavellinum þar sem Birna er að æfa

Birna Flott að læra fullt af hestastöffi

Hanna Sigga klappar Lucie á meðan Birna æfir sig

Svo góð við hana Belle

Við keyptum nokkur fræ til að sjá hversu vel það gengi að láta e-ð vaxa hérna í Flórida

Hanna Sigga sá að mestu um að sá fræjunum

Á innan við viku var sprottin upp þessi líka sæta planta,,, ekkert smá gaman að rækta hérna í Flórida

Daði slappar af eftir vinnuvikuna

Meganæs :)

Við Hanna Sigga fórum út í búð og löbbuðum ströndina til baka. Alls ekki amarlegt